ถ้าพูดถึงบุคคลที่ทำอาชีพแม่บ้าน หรือเป็นพนักงานทำความสะอาดตามบริษัทต่างๆ นิกเชื่อว่าคนส่วนใหญ่จะมีภาพในหัวภาพเดียวกัน ภาพของหญิงวัยกลางคน อายุประมาณสี่สิบกว่า ห้าสิบ รูปร่างท้วมนิดหน่อย.. "ป้าแม่บ้าน"
 
เช่นเดียวกับภาพของ"คนขับรถ"ประจำตำแหน่งใหญ่โตทั้งหลาย มักจะเป็นชายวัยกลางคน รุ่นราวคราวเดียวกับ"ป้าแม่บ้าน".. "ลุงคนขับรถ"
 
"มอเตอร์ไซค์รับจ้าง" หรือ "เด็กส่งเอกสาร"เหมือนจะมีอายุที่น้อยลงมาหน่อย พร้อมกับรูปร่างที่อาจจะดูเพรียวลมมากขึ้น..
 
อดถามตัวเองไม่ได้ว่าทำไมต้องเป็น"ป้า"แม่บ้าน? "ลุง"คนขับรถ? เพราะสังคมสร้างภาพให้เราคิดไปเอง เหมาเอาเองว่าอาชีพเหล่านี้เป็นอาชีพ"ทางตัน" ดังนั้นเหล่าคนหนุ่มสาวผู้ซึ่งมีไฟฝันเต็มร้อยจึงไม่มีทางมา"จมปลัก"อยู่ในอาชีพแบบนี้ได้? "ป้า"แม่บ้านที่เรารู้จักและคุ้นเคย ทำงานอาชีพนี้มาหลายปีดีดัก ถึงแม้จะไม่ได้ร่ำรวยมหาศาลแต่ก็มีเงินเก็บเป็นกอบเป็นกำ ส่งลูกสาวคนเดียวเรียนจบปริญญา ผ่อนบ้านหมดเองได้ ใช่ อาจจะจริงที่ว่าธรรมชาติของงานมันดูจำเจ แต่ถามว่างาน"ออฟฟิศ"ที่หนุ่มสาวสมัยนี้ดูจะชื่นชมบูชากันนักหนา นั่นไม่จำเจเหมือนกันหรือ? 
 
"จุดมุ่งหมายในชีวิต" ดูเหมือนคนเราจะให้ความสำคัญกับมันเหลือเกิน ดิ้นรนเพื่อให้ตัวเอง"สูงขึ้น" "ดีขึ้น" แต่ก่อนที่จะมอง"เหยียด"คนที่อยู่"ด้านล่าง" ลองฉุกคิดสักนิดดีไหมว่า"เส้นชัย"ของแต่ละคนนั้นต่างกัน ในสังคมที่ผู้คนส่วนใหญ่วิ่งตามกระแสนิยมอย่างบ้าคลั่ง บางทีเราอาจจะลืมนึกไปว่า"จุดหมาย"ของการได้เป็น"หัวหน้าภาค" หรือ"มีเงินxล้าน  มีบ้าน มีรถ" มันไม่ใช่"จุดหมาย"ของทุกคน..
 
จริงอยู่ "โอกาส"และ"สภาพชีวิต"ที่แตกต่างอาจจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้"ฝัน"เปลี่ยน แต่คำถามที่ว่า "คนเราเกิดมาเพื่ออะไร" ไม่ได้มีคำตอบที่"ถูก"หรือ"ผิด" สิ่งหนึ่งที่ทำให้คนเราแตกต่างจาก"สัตว์"อื่นๆคือความสามารถที่จะจดจำอดีตและมองไปยังอนาคต แต่บางที่ข้อ"ได้เปรียบ"ข้อนี้กลับทำให้เราสูญเสียบางอย่างไป.. 
 
เพราะเรารู้ว่าอนาคตคือความไม่แน่นอน หลายต่อหลายคนจึงดิ้นรนหาเงินทองมาเก็บไว้ให้มาที่สุดเท่าที่จะทำได้ "เผื่อไว้.." เหมือนเช่นสัตว์ต่างๆที่เก็บตุนอาหารเตรียมพร้อมสำหรับหน้าหนาว แต่สิ่งหนึ่งที่เราอาจจะมองข้ามไปคือความจริงที่ว่าไม่มีใครสามารถวางแผนอนาคตได้ทั้งหมด กับความเป็นไปได้หลากหลายแทบไม่มีที่สิ้นสุด บางทีเราอาจจะต้องเตือนตัวเองด้วยว่า "แค่นี้ พอแล้วนะ" อนาคตสำคัญก็จริง แต่ปัจจุบันก็สำคัญไม่แพ้กัน มัวแต่มองไปข้างหน้าด้วยความหวาดกลัว วิ่งวน"เตรียมพร้อม"รับมือกับปัญหาต่างๆร้อยแปด จนบางทีลืมหยุดแล้วมองไปรอบๆตัว วันนี้ ตรงนี้ เรา"ทำอะไร"กับ"ปัจจุบัน"แล้วหรือยัง? บางที่แค่หยุดพักสักวัน ปล่อยใจให้ว่างแล้วทำอะไรที่ตัวเอง"อยากทำ"แทนอะไรที่"คิดว่า"ตน"ควรทำ" เติมรอยยิ้มให้กับชีวิตและความทรงจำเสียบ้าง.. อาจจะเป็นความคิดที่ไม่เลวนะ? 
 
;)
 
ไม่ได้มาเขียนเสียนาน ไม่สิ.. ไม่ได้กลับมาเข้า exteen เสียนาน ไม่ใช่เพราะห่างเหิน เพียงแค่รู้สึกว่าไม่มีอะไรที่"มีค่า"พอจะเอามาขีดเขียน "ความเงียบ"ไม่ใช่สิ่งเลวร้ายเสมอไปไม่ใช่หรือ? 
 
จนกว่าจะพบกันใหม่ บุญรักษาค่ะ ^^
 
ป.ล. ไม่รู้จะใส่แท็กอะไรแฮะ ^^!  
 

วี่จัง View my profile

Twitter Updates

    follow me on Twitter

    Recommend